„Upraną włóczkę lub makatę kładzie się na wspartych na obydwóch brzegach wanny drewnianych szczeblach lub gładkich drążkach w celu odsączenia wody, po czym lekko wyciska w ręcznikach i ponownie (po strzepnięciu) układa na szczeblach lub nylonowej siatce do wysuszenia, nadając makacie odpowiedni kształt.
Bejcowanie — zaprawianie
Znane są cztery główne metody stosowania środków bejcujących
1. Zastosowanie kąpieli bejcującej. Wełnę najpierw bejcuje się, a następnie farbuje w roztworze lub przez wygotowanie barwników.
2. Zastosowanie jednej kąpieli. Wełnę gotuje się w kąpieli barwiącej, do której dodano uprzednio środki bejcujące.
3. Zastosowanie kąpieli rozwijającej. Wełnę gotuje się w kąpieli barwiącej, do której środki bejcujące dodaje się pod koniec farbowania. W niektórych przypadkach oddzielna kąpiel rozwijająca może być aktywniejsza (żywsza), tzn. przez farbowanie i następnie oddzielne stosowanie środków bejcujących.
4. Bejcowanie, farbowanie, przyciemnianie. Wełnę farbuje się według jednej z podanych wyżej metod (pierwszej lub trzeciej) i na koniec — przez dodatek żelaza lub miedzi — gotując przyciemnia.
Przed włożeniem wilgotnej wełny do kąpieli należy rozprowadzić środki bejcujące. Do bejcy ałunowej można dodać żelazo i miedź, do bejcy miedzianej — ałun i żelazo, do bejcy zawierającej żelazo — ałun i miedź. Często środki te stosuje się w połączeniu z kamieniem winnym. Niektóre farby, szczególnie czerwona, będą dzięki temu pełniejsze, bardziej błyszczące i żywsze.“(6)